Η γενοκτονία των Ουκρανών (ΦΩΤΟ)


ukrania 6

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ναϊρόμπης κ. Μακαρίου | Romfea.gr


Από τη γνώση της ιστορίας των διαφόρων κρατών και φυλών γνωρίζαμε και ακούαμε με αποτροπιασμό γεγονότα που είχαν σχέση με δολοφονίες, σφαγές και αφανισμό εκατομμυρίων ανθρώπων από εχθρικές πολεμικές επιδρομές.

Και στον νου μου έρχονται οι φοβερές εκείνες περιγραφές της γενοκτονίας των Ποντίων, των Αρμενίων, των Εβραίων, των Σέρβων και άλλων. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα υπήρχε ένα άλλο φρικτό γεγονός που στοίχισε τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων που κατοικούσαν στην τότε Σοβιετική Ουκρανία.

Και εξηγούμαι: Ο κομμουνισμός οπωσδήποτε έφερε τεράστια καταστροφή και άλλαξε την πορεία της ανθρωπότητας, ιδιαίτερα στις χώρες των Βαλκανίων με επίκεντρο τις τότε σοβιετικές δημοκρατίες.

Πρόσφατα η ουκρανική πρεσβεία, εδώ στη Ναϊρόμπη, με πλησίασε και με παρακάλεσε να τελέσω μνημόσυνο για τα εκατομμύρια θύματα που πέθαναν, σφαγιάσθηκαν και ειδικότερα έχασαν τη ζωή τους από την πείνα, κατά την περίοδο 1932 -1934.

Για να είμαι ειλικρινής ήταν η πρώτη φορά που έμαθα για την γενοκτονία των Ουκρανών και θέλησα να ερευνήσω και να μάθω περισσότερα γι’ αυτό το απαίσιο και φρικτό γεγονός που, εκτός του ότι με εξέπληξε, αφού δεν είχα καμιά σχετική πληροφορία, ταυτόχρονα με ώθησε, ώστε να ζητήσω να μάθω περισσότερες λεπτομέρειες για να σχηματίσω την πραγματική εικόνα της όλης τραγωδίας.

Η επανάσταση του αρχηγού και εμπνευστή της σοβιετικής επανάστασης του Βλαδίμηρου Λένιν έγινε το 1917, όπου συνέβησαν συνταρακτικές αλλαγές στη λειτουργία του πολιτεύματος.

Η φρικτή καταδίκη και η δολοφονία όλων των μελών της τσαρικής οικογένειας (θέμα για το οποίο ήδη έγραψα στη Ρομφαία και συνεχίζω τις έρευνες μου ακόμα) ήταν ένα παράδειγμα της δόλιας και απαράδεκτης σφαγής εκατομμυρίων αθώων ψυχών και φυσικά Επισκόπων και μοναχών αλλά και πιστών.

Μετά από την επανάσταση ο Λένιν θέλησε να δημιουργήσει ένα είδος «κοινοπολιτείας», δίνοντας το όνομα και προσαρτίζοντας τις γειτονικές χώρες τη λεγόμενη Σοβιετική Ένωση. Σ’ αυτό το σχήμα από νωρίς και συγκεκριμένα το 1922 προστέθηκε η Ουκρανία που ανήκε πια στη σοβιετική κυριαρχία και αποτελούσε μια από τις νεοσύστατες δημοκρατίες.

Πολύ γρήγορα και συγκεκριμένα το 1924 ο Λένιν πεθαίνει και την αρχηγεία του κόμματος αναλαμβάνει ο Ιωσήφ Στάλιν. Από πολύ νωρίς εισαγάγει στο σύστημα αυτό ένα πρόγραμμα «γεωργικής συλλογικής εργασίας» προσκαλώντας τους γεωργούς να δώσουν τη γη τους και όλα τα άλλα, όπως κτηνοτροφία, στη δικαιοδοσία του κράτους.

Με τον τρόπο αυτό πίστευε ότι θα μπορεί να δίνει τροφή στους εργάτες και ταυτόχρονα να κάνει εξαγωγή ειδών πουλώντας τα στο εξωτερικό και εξασφαλίζοντας έτσι χρήματα για τα βιομηχανικά του σχέδια.

Όμως δεν ήταν και τόσο εύκολο αυτό αφού ήδη από το 1929 πολλοί Ουκρανοί γεωργοί, αισθανόμενοι ότι αυτό ήταν καταπίεση και τους στερούσε την ελευθερία και ανεξαρτησία τους, αρνήθηκαν να δεχτούν το πρόγραμμα αυτό.

Τότε ο Στάλιν εισήγαγε ένα άλλο σύστημα γι’ αυτούς ιδιαίτερα τους Ουκρανούς που αρνούνταν να τον ακολουθήσουν. Θεωρήθηκαν και ονομάστηκαν μάλιστα «η τάξη των εχθρών» γι’ αυτή τους τη στάση.

Ήδη το 1930 ένας αριθμός του ενάμισι εκατομμυρίου Ουκρανών έπεσαν θύματα αυτής της σταλινικής πολιτικής.

Με βία, στρατός και αστυνομία, εθνικοποίησαν τεράστιες εκτάσεις γης, γεωργικά και κτηνοτροφικά έργα και περισσότεροι από μισό εκατομμύριο Ουκρανοί εξορίστηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες και οδηγήθηκαν σε έρημες και ακατοίκητες περιοχές, όπως τη Σιβηρία, όπου ιδιαίτερα μικρά παιδιά βρήκαν τον θάνατο από την πείνα.

Η πιο τραγική περίοδος ήταν εκείνη των ετών 1932 -1933, όπου η πείνα διαδόθηκε σ’ ολόκληρη την Ουκρανία, ιδιαίτερα στον Βόρειο Καύκασο.

Εδώ, εκτός από την υποχρεωτική καταδίκη της πείνας, εκατομμύρια Ουκρανών θανατώθηκαν ακόμα και μικρά παιδιά με εκτέλεση. Σε πολλά χωριά της Ουκρανίας στρατιωτικά αποσπάσματα απαγόρευσαν τη μεταφορά τροφίμων και όχι μόνο.

Με ειδικό διάταγμα απαγορεύτηκε στους κατοίκους των χωριών αυτών η έξοδος για αναζήτηση τροφής, με αποτέλεσμα να έρχεται υποχρεωτικά ο θάνατος.

Ακόμα κι αν κάποιοι μπόρεσαν να φυλάξουν έστω και λίγα τρόφιμα στα σπίτια τους εντεταλμένοι του καθεστώτος ερευνούσαν και άρπαζαν με τη βία τα τρόφιμα των φτωχών.

Φανταστείτε ότι ο Στάλιν και οι σύντροφοί του έλεγαν ότι ήθελαν να δώσουν ένα γερό μάθημα στους Ουκρανούς με τις ενέργειες και τις πράξεις τους αυτές, μέσα από την πείνα!
Πέθαιναν καθημερινά σε ορισμένες περιοχές 28000 άνθρωποι.

Ο Ιούνιος του 1933 ήταν ο μήνας που το ποσοστό των νεκρών ξεπέρασε τις 30000 την ημέρα και το πιο φρικτό ήταν ότι το 1/3 ήταν ανήλικα παιδιά. Ανάμεσα στα έτη 1932 -1934 ο αριθμός των νεκρών από την πείνα έφθασε τα τέσσερα εκατομμύρια.

Ο Στάλιν φυσικά δήλωνε ότι δεν υπάρχει καθόλου πείνα στη Σοβιετική Ουκρανία και ότι συνεχίζεται η εξαγωγή χιλιάδων τόνων σιτηρών, τόσο που μπορούσαν να σωθούν οι ζωές πεινασμένων ατόμων στην ίδια την Ουκρανία. Αλίμονο όμως!

Ο Στάλιν ήθελε να εκδικηθεί τους φτωχούς και πεινασμένους Ουκρανούς! Η μοχθηρία και η αδικαιολόγητη απληστία του Στάλιν ξερίζωσε μια κυριολεκτικά τόσο δυναμική παρουσία των δικαιούχων και άμαχων Ουκρανών.

Και ο Στάλιν συνέχισε να λέει στην παγκόσμια κοινότητα ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε πείνα και ότι όλα αυτά που γράφονται και λέγονται είναι μυθεύματα! Εξορίες, θάνατοι, εκτελέσεις και πείνα!

Αυτός είναι ο απολογισμός της κτηνώδους συμπεριφοράς του Στάλιν. Φυσικά από τη Δύση τα νέα μεταδόθηκαν και ζήτησαν να βοηθήσουν την τραγική αυτή κατάσταση. Ο απαθής Στάλιν τούς διαβεβαίωνε ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος ανησυχίας αφού ο ίδιος πίστευε ότι το θέμα των θανάτων από την πείνα Ουκρανών ήταν μια προπαγάνδα των αντισοβιετικών δυνάμεων!

Η γενοκτονία αυτή στην ουκρανική μαρτυρική γη – με όλη τη σημασία της λέξης – κρατήθηκε στα αρχεία μέχρι το 1991 όταν η Ουκρανία κέρδισε την ανεξαρτησία της. Τότε μόνον άρχισαν να δίδονται στη δημοσιότητα ακριβή στοιχεία για τη γενοκτονία.

Τελικά τα αποτελέσματα έφεραν στο φως της δημοσιότητας από τις πρωτογενείς πηγές ότι ο αριθμός των θυμάτων κυμαίνεται από 7 ως 10 εκατομμύρια! Οι έρευνες φυσικά θα συνεχιστούν για να γνωρίσουν οι άνθρωποι.

Έτσι την περασμένη βδομάδα συγκεντρώθηκαν ο Επιτετραμμένος της Ουκρανικής πρεσβείας με το προσωπικό του και οι ελάχιστοι Ουκρανοί που κατοικούν και εργάζονται εδώ στην Κένυα. Μαζί τους ήλθαν για να τους συμπαρασταθούν και φίλοι τους Ρώσοι που κι αυτοί ζουν και εργάζονται στη Ναϊρόμπη.

Το τρισάγιο τελέστηκε από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ναϊρόμπης κ. Μακάριο, βοηθούμενος από τον προϊστάμενο του Καθεδρικού ναού των Αγίων Αναργύρων π. Ιωάννη, με τη μικρή χορωδία των νέων της ενορίας.

Χρησιμοποιήθηκε η Αγγλική γλώσσα, όπως και η Σλαβονική. Στο τέλος της επιμνημόσυνης δέησης μίλησε συγκινητικά ο Επιτετραμμένος της Ουκρανικής πρεσβείας, ο οποίος εν συντομία αναφέρθηκε στο ξεχασμένο αλλά συγκλονιστικό γεγονός της γενοκτονίας των Ουκρανών.

Ευχαρίστησε, επίσης, τον Σεβασμιώτατο και τον π. Ιωάννη, λέγοντας ότι αν και βρίσκονται μακριά από την πατρώα γη, εν τούτοις αισθάνονται σαν να βρίσκονται στο σπίτι τους από τη θερμή υποδοχή και την τέλεση του τρισάγιου, όπου διαβάστηκαν 85 ονόματα μικρών παιδιών από ενός μηνός μέχρι δέκα χρονών.

Ο Σεβασμιώτατος τούς καλωσόρισε και είπε ότι η Εκκλησία θα δέεται πάντα για την ανάπαυση τόσων εκατομμυρίων αθώων ψυχών που βρήκαν τον θάνατο από πείνα και εκτελέσεις.

Στο τέλος παρατέθηκε για όλους καφές στους χώρους του ναού.

ukrania 1

ukrania 1

ukrania 1

ukrania 1

ukrania 1

ukrania 1

ukrania 1



Πηγή

Απάντηση