4 τρόποι για να έχετε στιλιστική ευεξία – Μόδα | How-To


Στιλιστική Ευεξία. Θα αναρωτιέσαι περί τίνος πρόκειται. Είναι εκείνο το χαρακτηριστικό που τονίζω στις αγαπημένες μου γυναίκες-πελάτισσες, ότι πρέπει να αισθάνονται καθημερινά τόσο μέσα στα ρούχα τους, όσο όμως και σ΄ένα γενικότερο πλαίσιο ζωής.

Είναι γνωστό, ότι η ψυχολογία των γυναικών διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο σχεδόν στα πάντα. Τίποτα δεν θα μπορέσει να σας βοηθήσει, κανένα ρούχο, καμία καινούρια αγορά, κανένα ευχάριστο νέο, ο σύντροφός σας, η δουλειά σας, αν εσείς οι ίδιες δεν έχετε αποδεχτεί τον εαυτό σας όπως ακριβώς είναι. Δείτε την μοναδικότητα σας και αγκαλιάστε την και τότε σίγουρα αυτό θα αντικατοπτρίζεται σ’ όλα τα υπόλοιπα.

Για το λόγο αυτό, θέλω να σας βοηθήσω δίνοντάς σας κάποιες συμβουλές, μέσω της αγαπημένης μου φίλης και καταξιωμένη ψυχολόγου-ψυχοθεραπεύτριας, Βεργωτή Δ. Αναστασίας, προκειμένου να μην ξεχνάτε τη σημαντικότητα αποδοχής του εαυτού σας.

«Σημείο των καιρών που γράφεται με bold letters η φροντίδα της εξωτερικής εμφάνισης. Η περιποίηση που φέρνει δυσλειτουργία χρονική και ψυχολογική, αφού δηλώσεις ανασφαλή τύπου όπως “δεν έχω τι να βάλω”, “με παχαίνει”, “μου πάει” παίρνουν τη θέση της άνεσης και της συνέπειας στα ραντεβού πάσης φύσεως. Ο κορμός του φαινομένου αυτού είναι η τάση να αρέσω στους άλλους. Η ψυχολογία του “like” και η συνεχής και αγωνιώδης ενασχόληση με το πως θα το κερδίσω! Instagram, Facebook, Tinder, Badoo έχουν τους δικούς τους κανόνες επιβίωσης, που είναι ικανοί να στρεσάρουν τον χρήστη και να τον ωθήσουν σε μεγαλύτερη προσπάθεια ικανοποίησης των “followers”. Ένας φαύλος κύκλος ικανοποίησης ανθρώπων που ίσως να μην έχουμε συναντήσει ποτέ δια ζώσης, ίσως να μη συναντήσουμε και ποτέ! Ξυπνάμε κάθε πρωί με την αγωνία του εαυτού μας και του εαυτού μας στα σοσιαλ! Σαν να χούμε αποφασίσει για αυτή τη διάσχιση, σα να επιβάλουμε στο είναι μας να ντρεσάρεται δύο φορές… Σα να μην έφτανε η μία! Και ο στρεσαρισμένος μας εαυτός ξέχνα ότι η βάση των ενορμησεων μας αποτελεί υποκειμενικό παράγοντα! Η μετάφραση αυτού? Δε μπορούμε να αρέσουμε σε όλους. Αντί να προσπαθούμε να είμαστε αρεστοί σε όλους, κάτι που δεν γίνεται, μπορούμε να κατανοήσουμε τι σημαίνει η κρίση των άλλων για εμάς.

Οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως ηλικίας, καταβάλουν αυτοκαταστροφικές προσπάθειες για να ξεφύγουν από τις αρνητικές κρίσεις των άλλων. Αυτός ο φόβος της κρίσης από τους άλλους, συνδέεται με την επιθυμία μας να είμαστε αρεστοί σε όλους, ανά πάσα στιγμή. Όμως επειδή αυτό είναι αδύνατο, παίζουμε ένα χαμένο παιχνίδι που μας κρατά μακριά από το να βιώσουμε και να εκφράσουμε ανεπιφύλακτα τον αληθινό εαυτό μας. Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω και ας το παραδεχτούμε: οι άνθρωποι πάντα θα κρίνουν τους άλλους με καλές, κακές, συμπαθητικές, αντιπαθητικές ή ενδιάμεσες εντυπώσεις και καθώς νέες πληροφορίες έρχονται συνέχεια στο φως, το ανθρώπινο μυαλό τις επανεκτιμά: Είναι μια συνεχής διαδικασία. Παρακάτω θα βρείτε τέσσερις κατευθύνσεις για να σταματήσετε να ζείτε με το φόβο της κρίσης:

  1. Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα Η πραγματικότητα είναι ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει περιορισμένα αποθεματικά δεδομένα. Παρ’ όλο που μπορεί να κάνει κρίσεις, αυτές δεν είναι αρκετά σημαντικές για να κερδίσουν μια θέση στις τράπεζες της μνήμης μας για πάντα. Έτσι, όταν κάποιος σας κρίνει, οι πιθανότητες είναι ότι λίγες ώρες ή ημέρες αργότερα, η εν λόγω κρίση θα έχει απομακρυνθεί από τη συνειδητή επίγνωση του. Κατανοούμε τους ανθρώπους όχι για τα μικρά λάθη ή τις αποτυχίες που παρατηρούμε, αλλά δημιουργώντας ένα νοητικό σχήμα βασισμένο στα σημαντικά πράγματα που κάνουν και λένε, στους τρόπους αλληλεπίδρασης με εμάς και στο πώς μας κάνουν να νιώθουμε με την πάροδο του χρόνου.
  2. Η κρίση είναι αναπόφευκτη Σταματήστε να προσπαθείτε να ελέγξετε τις κρίσεις των άλλων. Έχει γίνει συνήθεια των καιρών να απαιτούμε από τους άλλους να μην μας κρίνουν. Δεν μπορείτε να ελέγξετε τι σκέφτονται οι άλλοι. Ίσως να μην εκφράσουν την κρίση τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν να σταματήσουν μια φυσιολογική διαδικασία του εγκεφάλου. Αντιθέτως, προσπαθήστε να εξηγήσετε τι αισθάνεστε έτσι ώστε εκείνοι στους οποίους ανοίγεστε, να σας κατανοήσουν και να έρθουν στη θέση σας. Η συμπόνια διαλύει το άγχος της επίκρισης.
  3. Αφήστε τους να κρίνουν Μπορεί να είναι απελευθερωτικό σε μια οικεία σχέση να επιτρέπετε τις κρίσεις. Αντί να εμποδίζετε τον εαυτό σας από το να είναι ανοικτός ή ευάλωτος ή να μοιράζεται κάτι αρνητικό αλλά σημαντικό, κάντε το έτσι κι αλλιώς. Αν παρατηρήσετε τον εαυτό σας να κρύβεται πίσω από το φόβο της κρίσης, αναρωτηθείτε αρχικά: «Τι είναι αυτό φοβάμαι ότι θα συμβεί αν κάνουν αυτή τη συγκεκριμένη κρίση για μένα;».
  4. Παρατηρήστε τις δικές σας κρίσεις Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να νοιάζεστε λιγότερο για τις κρίσεις των άλλων από το να κρίνετε λιγότερο τον εαυτό σας και τους άλλους. Φυσικά η κρίση είναι αναπόφευκτη, αλλά προσπαθήστε να παρατηρήσετε τη γλώσσα που χρησιμοποιείτε στο μυαλό σας για τους ανθρώπους και τα γεγονότα στη ζωή σας. Αλλάξτε την εστίαση των αποφάσεων σας: Αντί να πείτε «αυτή είναι χάλια», ρωτήστε τον εαυτό σας τι συναισθήματα σας προκαλεί αυτός ο άνθρωπος και θέλετε να αποφύγετε ή να γνωρίσετε στο μέλλον. Απομακρυνθείτε από τους απλούς χαρακτηρισμούς (π.χ. καλός/κακός) των άλλων στη ζωή σας και αντικαταστήστε τους με εκείνους που είναι υγιείς ή όχι για εσάς».

 

CT’ STYLEPROJECT by Christina Tripodianaki

INSTAGRAM: CT’ STYLEPROJECT

INSTAGRAM: Christina_trip_

Ακολουθήστε το Instyle στο Instagram





Πηγή

Απάντηση