Το μήνυμα ζωής του Σπύρου Γιαννιώτη στην ΕΡΑσπορ (audio)


«Κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει μειονεκτικά όταν αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες. Μέσα από τις δυσκολίες βγαίνουμε πιο δυνατοί».

Ένας αθλητής πρότυπο για όλους τους Έλληνες όχι μόνο για τις ικανότητές τού στη κολύμβηση , αλλά και για το ήθος που τον χαρακτηρίζει, βρέθηκε την Δευτέρα το βράδυ (22:00) πίσω από το μικρόφωνο της ΕΡΑσπορ 101,8, στην εκπομπή «Κάνε παιχνίδι μόνος σου» με οικοδεσπότη τον Τάσο Επιτρόπου. Ο λόγος για τον Σπύρο Γιαννιώτη.

Ο ασημένιος Ολυμπιονίκης στο Ρίο το 2016 στα 10 χιλιόμετρα κολύμβησης ανοικτής θαλάσσης, ξετύλιξε το κουβάρι της ζωής του, μίλησε για τα όνειρά του και για τη νέα καριέρα που ξεκινά τώρα ως προπονητής κολύμβησης.

Βέβαια όπως έχει γίνει συνήθεια πλέον στην εκπομπή, ο Σπύρος Γιαννιώτης μας ταξίδεψε στις… ανοικτές θάλασσες με τις δικές του μουσικές επιλογές. Ιδιαίτερη στιγμή ήταν η τηλεφωνική παρέμβαση στην εκπομπή τού πρώτου προπονητή τού Κερκυραίου Ολυμπιονίκη Κώστα Τόμπρου, αλλά και με τον Νίκο Γέμελο, ομοσπονδιακού προπονητή με τον οποίο έφτασε στην κορυφή του κόσμου. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στη δεύτερη μεγάλη του αγάπη, μετά το κολύμπι, που είναι η Λίβερπουλ.

Μεταξύ άλλων ο Σπύρος Γιαννιώτης μίλησε:

Για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004: «Τότε ήμουν 24άρων ετών ήξερα ότι είχα κάνει κάποιες πολύ καλές επιδόσεις, αλλά γνωρίζοντας τις δυνατότητές μού έβλεπα ότι η νέα φουρνιά ήταν πολύ δυνατή και πίστευα ότι δεν θα μπορούσα να κάνω πάλι κάτι πολύ μεγάλο. Τότε πέρασε από το μυαλό μου να αποσυρθώ».

Για την μετάβαση στο open water: «Ήμουν πολύ κοντά στο να αποσυρθώ, τυχαία όμως έμαθα ότι η κολύμβηση σε ανοικτή θάλασσα έγινε Ολυμπιακό άθλημα από ένα φίλο και συναθλητή ο οποίος με έπεισε να το δοκιμάσω. Έτσι πήγα στο παγκόσμιο του 2007 στην Μελβούρνη ξεκινώντας από το μηδέν, αγωνίστηκα στα 5 χιλιόμετρα και κατάφερα να κατακτήσω το χάλκινο μετάλλιο. Στην αρχή επειδή δεν είχαμε εμπειρία κάναμε πολλά λάθη μέχρι να βρούμε το σωστό γιατί η φιλοσοφία της πισίνας από την ανοικτή θάλασσα είναι πολύ διαφορετική».

Για την πιο άσχημη στιγμή στην καριέρα του: «Σίγουρα ο τελικός που έχασα το βάθρο στο Λονδίνο το 2012. Εκείνο το διάστημα μεταξύ 2012-2016 ήταν πολύ ψυχοφθόρο για εμένα, η κόπωση ήταν τεράστια τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά. Πολλές φορές έλεγα στον εαυτό μου Σπύρο έχεις καταφέρει σχεδόν τα πάντα σήκω και φύγε… Αυτό το σχεδόν όμως με έκανε να συνεχίσω. Αν δεν είχα αυτή την αποτυχία στο Λονδίνο δεν θα είχα την ίδια δίψα για μετάλλιο στο Ρίο».

Για τον τελικό στο Ρίο: «Εννοείται ήθελα να πάρω το χρυσό αλλά αρνήθηκα να κάνω ένσταση γιατί βλέποντας ότι δίκαια ο Ολλανδός έστω και για μια χεριά νίκησε και με μεγάλη σιγουριά σας λέω ότι θα ξαναέκανα ένσταση για την δεύτερη θέση».

Τι κάνει έναν αθλητή πρωταθλητή: «Είναι ένας συνδυασμός σίγουρα χρειάζεται το ταλέντο αλλά χωρίς τους προπονητές μου δεν θα είχα καταφέρει τίποτα».

Τι τον επηρέασε ώστε να ασχοληθεί με την κολύμβηση: «Η μητέρα μου ήταν κολυμβήτρια και σίγουρα επηρεάστηκα από αυτήν, έπειτα μου άρεσε κόλλησα μ΄αυτό και από μικρή ηλικία έλεγα ότι θα πετύχω στην κολύμβηση».

Το άθλημα που θα έκανε αν δεν ήταν κολυμβητής: «Ποδηλάτης. Μου αρέσουν πολύ οι αγώνες ποδηλασίας όπως το «Tour De France», ή η κωπηλασία. Ταυτίζομαι με αυτούς τους αθλητές λόγω της πίεσης και του πόνου που νιώθουν αυτοί οι αθλητές».

Για την νέα γενιά αθλητών: «Υπάρχουν αρκετά ταλέντα με τα οποία γίνεται πολλή καλή δουλειά και από τους προπονητές αλλά, και από την ομοσπονδία η οποία βοηθά όσο μπορεί».

Για τις υποδομές στην επαρχία: «Δυστυχώς στην επαρχία τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Στην Κέρκυρα παραδείγματος χάρη υπάρχουν πολλά παιδιά που θέλουν να μάθουν κολύμπι και δεν μπορούν γιατί δεν υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές και είναι αναγκασμένα να κάνουν ολόκληρο ταξίδι να πάνε μέχρι τα Γιάννενα για να μάθουν να κολυμπούν. Και εγώ θα ήθελα να μην είχα φύγει από την Κέρκυρα και να έχτιζα την καριέρα μου εκεί, αλλά αν το είχα κάνει αυτό δεν θα πετύχαινα σε καμία περίπτωση τους στόχους μου».

Για τις αγαπημένες του ομάδες: «Έχω μεγαλώσει στην Αγγλία όπου μία είναι η ομάδα η Λίβερπουλ έτσι και στην Ελλάδα η έτερη ομάδα του λιμανιού είναι η καλύτερη».

Για το πρόβλημα δυσλεξίας που αντιμετωπίζει: «Όταν βγήκα δημόσια και μίλησα για το πρόβλημά μού ήθελα να κάνω τον κόσμο να ταυτιστεί μαζί μου και να πιστέψουν ότι όλα μπορούν να αντιμετωπιστούν. Είναι μια δυσκολία όπου με την σωστή καθοδήγηση διορθώνεται και κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει μειονεκτικά όταν αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες, μέσα από αυτές πρέπει να βγαίνουμε πιο δυνατοί. Άλλωστε τίποτα στην ζωή δεν είναι εύκολο».

Για το τι κάνει ξεχωριστό τον Σπύρο Γιαννιώτη: «Υπομονή στον στόχο και επιμονή στην υλοποίηση του. Όταν βάζω στόχους θέλω να τους φέρνω εις πέρας δεν είναι πάντα εφικτό, αλλά όταν έβλεπα ότι έχω την δυνατότητα να πετύχω δεν λοξοδρομούσα».

Για την συμβουλή που πάντα τον βοηθά: «Ακόμα και οι αρνητικές συμβουλές αν είσαι έξυπνος και τις επεξεργαστείς παίρνεις τα θετικά και εξελίσσεσαι. Βέβαια η συμβουλή που πάντα με συνοδεύει είναι της μητέρας μου η οποία μου έλεγε «Be a winner»  όχι με την έννοια του πάντα να κερδίζω, αλλά στην αποτυχία να σηκωθείς και να ξαναπροσπαθήσεις».

 

ΠΗΓΗ: ΕΡΑΣΠΟΡ



Πηγή

Απάντηση